Zachęcamy do włączenia się w akcję Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego.

Czym jest Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego zagrożonego zagładą? Jest to otoczenie duchową, modlitewną opieką: jednego dziecka, nienarodzonego, wiadomego Bogu, zagrożonego śmiercią.

Na czym polega Duchowa Adopcja?
Polega na codziennej modlitwie: przez 9 miesięcy, w intencji dziecka oraz o nawrócenie tych, którzy chcą jego śmierci. Odmawia się: 1 tajemnice różańca (10 Zdrowaś Maryjo, 1 Ojcze nasz, 1 Chwała Ojcu), codzienną modlitwę „Panie Jezu”. Można dołączyć dodatkowe praktyki modlitewne i pokutne np.: uczestnictwo w dzień powszedni we Mszy św., przyjęcie Komunii św. w intencji dziecka, Koronka do Bożego Miłosierdzia, czytanie Pisma Świętego lub Katechizmu, post, umartwienie, wyrzeczenia, uczynki miłosierdzia, wspieranie dzieł Kościoła, ubogich, samotnych matek, starszych, sierot, promowanie Duchowej Adopcji i nauczania Kościoła na temat godności człowieka, walka z nałogami.

Kto może przyjąć Duchową Adopcję?
– każdy chrześcijanin, który zgadza się z nauczaniem Kościoła o wartości życia ludzkiego,
– dorośli, młodzież, także dzieci, ale pod opieką dorosłych,
– nawet osoby żyjące w związkach niesakramentalnych, ale uczestniczące w życiu Kościoła. Duchowo można adoptować tylko 1 dziecko na 9 miesięcy. Następne adoptuje się dopiero po tym czasie.

Kim jest to dziecko?
– Tożsamość dziecka jest znana tylko Bogu.
– Nie wiesz gdzie i kiedy się narodzi, kim będzie.
– Modlisz się nie tylko o zachowanie życia tego dziecka, ale także, aby po narodzeniu było dobrym człowiekiem i wypełniało swoje powołanie.
– Być może, w sobie znany sposób, kiedyś Bóg da Ci poznać to dziecko.

Co mi daje Duchowa Adopcja?
– wielką radość, pokój serca, zasługę,
– dumę z wykonania dobrego dzieła,
– udział w ratowaniu życia,
– przyjaciół i orędowników,
– wytrwałość i systematyczność w modlitwie

Jak przyjąć Duchową Adopcję?
– najczęściej uroczyste przyjęcie do duchowej adopcji odbywa się w kościołach 28 grudnia (święto Świętych Młodzianków Męczenników), oraz 25 marca (uroczystość Zwiastowania NMP)
– albo poprosić swojego duszpasterza o przyjęcie przysięgi
– z racji choroby, niepełnosprawności lub innych ważnych przyczyn, duchową adopcją można przyjąć prywatnie, kierując tę prośbę do Boga i odmawiając Rotę przysięgi.